پوشاک از جمله عناصر فرهنگی است که از راه مجموعه ای از علائم مادی مانند جنس،رنگ و طرح،یک نظام ارتباط فرهنگی،میان مردم هر جامعه برقرار می کند.برای مردمی که دارای نظام مشترک در اندیشه،تاریخ و دین هستند،همین نظام مشترک می تواند تعیین کننده نوع پوشش آنها باشد و پوشاک که نمایده معنویت و ارزش های فرهنگی مانند وقار و متانت، شرم و حیا و سوگ و شادی است، تفکر قومی را به نمایش می گذارد.

حال وقتی میان این آشفته بازار لباس که اصلاً هم با فرهنگ ایرانی ما سازگار نیست ، کسی از کنارتان گذر می کند که پوشش راحت ، به روز و طبق قوانین شهرنشینی به تن دارد، اما این پوشش با بقیه متفاوت است و آثاری از سوزندوزیهای سنتی ایران بر روی آن چشم را می نوازد، می توانیم دریابیم که این لباس نماینده تفکر فردی است که فرهنگ از اولویت های زندگی اوست.